Mrok wypełnia całą przestrzeń w jakiej żyję,
mrok wypełnia wszelkie umysły jakie mnie otaczają,
To w mroku tworzą się najgorsze koszmary.
Mrok jest cichy, skrupulatny i bezlitosny.
Zimny jak lód i bezkresny jak ocean.
Pełen łez, bezsilności i zdeptanych marzeń
Mrok pociąga i kusi, podnieca i ekscytuje
Mrok to mój dom.
A ja jestem potworem – i dobrze mi z tym.
Rok 1949, 30 kwiecień, Anglia – York.
Gabinet Jonathana Garlton. Godzina 0:23.
W tej komnacie panuje ciężka atmosfera. Mocny zapach tytoniu jest wszechobecny. Gęste kłęby dymu otulają ciężkie drewniane meble. Większość z nich wykonana jest z dębu. Sterty ksiąg walające się na grubym dywanie, chaotycznie porozrzucane krzesła oraz masa płonących świec czyni z tego pomieszczenia prawdziwy labirynt. Przeróżne szpargały znajdujące się na komodach, regałach,oraz stole zdają się być nieużywane od lat.
22.04.1949 rok
Hrabia Dover z niechęcią przywitał nas na swojej ziemi. Od pierwszego spotkania przekonywał nas że, nie ma sensu prowadzić tu dochodzenia gdyż on uczynił to wcześniej. Powiedział też iż zamierza osobiście podzielić się informacjami z tobą. Jednakże działaliśmy według twoich instrukcji. Pozwolę sobie też dodać iż, podczas całego naszego pobytu w Newcastle byliśmy obserwowani. Trudno było w ten sposób działać gdyż spokrewnieni niechętnie chcieli współpracować. Pewnym jest że Książę Filip twardą ręką utrzymuje władze w tym mieście. Pewne jest też to że ukrywa istotne dla nas fakty.
Uzyskaliśmy dostęp do archiwów Newcastle, lecz mieliśmy wrażenie że to tylko mała część posiadanych przez Hrabiego zbiorów. Przypuszczamy że prowadzi on jakiegoś rodzaju badania związane z „mocą vitae”. Pozwoliliśmy sobie na małe dochodzenie w tej sprawie. Okazuje się że, po całej europie ma rozsianych agentów, co jest ich zadaniem ? Możemy tylko przypuszczać. Reasumując, nie można ufać temu wampirowi.
Drogi Panie Garlton.
Bardzo ucieszyła mnie pańska wiadomość. Nie ukrywam również że współpraca z osobą pańskiego pokroju to dla mnie zaszczyt. W prawdzie pańska koteria już do mnie dotarła, lecz wolałem osobiście przekazać wszelakie informacje na temat tego tajemniczego wampira.
Oczywiście wiadomym jest że w dzisiejszym świecie nie ma nic za darmo. Jako że jestem przezorny, lubię wiedzieć kogo goszczę na swojej domenie, a co za tym idzie, wiem dosyć sporo. Dlatego też mam wyśmienitą ofertę.
05.04.1949 rok
W Londynie nie znaleźliśmy nikogo kto mógłby wiedzieć coś więcej na temat AL. Wygląda na to że przebywał tam stosunkowo krótko. Mamy prawie pewność że nie utrzymywał tam kontaktu z żadnym spokrewnionym. Nie znaleźliśmy również szukanych przez nas ciał. Jednakże przeszukując stare dowody z akt H.L. 1931, natrafiliśmy na ciekawy przedmiot znaleziony na miejscu zbrodni. Chodzi tu o jedwabną chusteczkę. Ma ona niewielki złoty symbol wyszyty w rogu. Dla śmiertelnych nie miała żadnej wartości dowodowej, ale dla nas jest to duża wskazówka. Tego rodzaju chusteczki, dokładnie z tym symbolem, rozdawane są tylko w jednym miejscu w Anglii. W Manchester, a dokładniej Elizjum Royal Theatre. Jest to rodzaj upominku dawany tylko stałym gościom lokalu. Tak więc nasze śledztwo przenieśliśmy tam.
Do Profesora York 08.11.1948 rok
Cyril’a Hinshelwood
Zacznę od tego że zdaję sobie sprawę z braku twojego zainteresowania moją działalnością. Jednocześnie mam nadzieję że kiedyś przekonasz się o słuszności moich poglądów. Przyszłość waszej organizacji wisi na włosku i tylko zmiany polityczne mogą coś naprawić w tej materii.
Ale nie dlatego piszę.
Doszły mnie słuchy że zamierzasz „przyjąć w wasze szeregi” Aleksandra Livington. Rozmawiałem na ten temat z Katriną lecz ona nie chciała mnie słuchać. Wydaję mi się że nie podchodzi do sprawy obiektywnie. Ze względu na dawne czasy postanowiłem osobiście cię uświadomić.