Wampir Requiem

Przybyły do Chicago w 1848 roku John Polk, był jednym z inwestorów którzy „wybudowali” kanał łączący Jezioro Michigan z rzeką Missisipi. W 1885 roku Polk przeistoczył Lidie Kendal, a w 1971 został wyniesiony przez Victorię Palermo na stanowisko Seneszala – które to piastuje do dnia dzisiejszego.

Ventrue jest również Członkiem Wewnętrznego Kręgu Invictus – przez co każdy spokrewniony musi się liczyć z jego autorytetem, wpływami i ewentualnymi konsekwencjami znieważenia tego majestatycznego wampira.

Seneszal ubiera się w „neo-wiktoriańskim” stylu, biała koszula z bufiastymi rękawami, srebrne sygnety, wysokie skórzane buty i nieodłączny element jego image – dębowa laska uwieńczona srebrną głownią przedstawiającą „pysk” kobry królewskiej.
Sam Polk wygląda na 30-sto latka o niezwykle białej cerze, kruczoczarnych włosach i nienaturalnie ciemnych oczach.

W jego towarzystwie zawsze „kręci się” mała grupa spokrewnionych w czarnych garniturach i nieodgadnionym spojrzeniu rzucanym zza ciemnych okularów.

Czytaj całość »

O tej wampirzycy można usłyszeć na prawdę niewiele – jeszcze mniej z tego będzie prawdą.
Pojawiła się w Chicago wraz z Kręgiem Wiedźm pod koniec 2010 roku. W przeciągu niespełna dwóch miesięcy z nic nieznaczącego przybysza stała się wpływowym członkiem Rady Prezydium, reprezentantem Kręgu Wiedźm.

Wiele też się mówi o niejasnych powiązaniach Kręgu Wiedźm z Koterią Regenta Mardoka jak i samą Orianą Balzak. Pewnym wydaje się fakt, że wspólne dojście do władzy tych właśnie frakcji jest ze sobą ściśle powiązane.

Scythe jest młodą, bardzo atrakcyjną, ubierającą się w gotyckim stylu 25-letnią kobietą. Uchodzi za manipulantkę, która z niezwykłą finezją i wdziękiem potrafi „owinąć wokół palca” każdego mężczyznę. Ta cecha charakteru nigdy nie przysporzyła jej sympatii wyniosłych dam, w których towarzystwie zwykła się Daeva obracać.

Wampirzycy nie można zarzucić tylko jednego – braku wdzięczności za wyświadczone jej przysługi. Wiadomo, że Scythe przykłada wielką wagę do tej niepisanej tradycji, oczekując tego samego od swych „partnerów w interesach”.

Czytaj całość »

Aleister Crowley, Książę, Przewodniczący Rady Prezydium, Regent i Pryskus klanu Mekhet – przybył do Chicago w 1858 roku. Swoją zawrotną karierę polityczną w świecie spokrewnionych, zawdzięcza nietypowej, wręcz ponad naturalnej zdolności dobierania zarówno sojuszników jak i wrogów.

Miejska legenda głosi, że to właśnie on przekonał Williama Thomsona do stanięcia po z góry, jak się wtedy zdawało – przegranej stronie Księcia Markusa, który to już resztkami sił w 1871 roku, stawiał opór Lordowi Albertowi von Grandowi.
Uznano go wtedy niemal za szaleńca – w czasie gdy poplecznicy Markusa Nosferaty chowali się w przerażeniu przed gniewem przyszłego Księcia von Granda, Crowley pierwszy i zarazem ostatni raz w znanej nam historii, sięgnął po miecz.

Ten zuchwały czyn zwrócił oczy całego Chicago na tego jak się zdawało do tej pory, niepozornego Mekheta, który to w niespełna trzy tygodnie wyrósł ze zwykłego obywatela do rangi trzeciego Regenta Domeny Chicago.

Czytaj całość »

Wprowadzona niedawno nowa forma rządów, jest po części pozostałością systemu władzy Invictus, połączonym z nowatorską formą korporacyjną zaczerpniętą z ideologi Ruchu Kartiańskiego.

Przedstawicielem Rady Prezydium jest elekcyjnie wybrany przez członków samej rady – Książę.
Wybierany jest na czas nieokreślony ale też, może zostać odwołany ze swego stanowiska większością głosów członków Rady Prezydium.

Książę pełni funkcję reprezentanta Rady Prezydium – tak jak i pozostali członkowie rady, dysponuje tylko jednym głosem podczas wszelakich głosowań i wyborów.
Książę ponadto stoi na straży dekretów Rady Prezydium oraz jest odpowiedzialny za egzekwowanie od spokrewnionych przestrzegania starożytnych Tradycji. To właśnie księciu podlega bezpośrednio szeryf – który w świecie mroku, pełni rolę „policjanta”.

W praktyce książę ma niemal władzę absolutną – przynajmniej dopóki nie nadepnie na odcisk innemu członkowi Rady Prezydium.

Rada Prezydium poprzez głosowanie, ma władzę powoływania Księcia jako swego reprezentanta oraz odwoływania go z pełnionej funkcji – jeśli większością głosów uzna, że się w tej roli nie sprawdza.

Czytaj całość »

Wydaje Ci się to trudne? – zapytał z delikatnym uśmiechem – przedstaw
mi ten problem, a wrzucę to w to cudowne urządzenie i problemu nie
będzie. Bo widzisz, te tak zwane komputery nie mają wielu tajemnic
przede mną. – Po czym otworzył laptopa i zaczął robić te swoje sztuczki.

Nie poddawaj się mój przyjacielu, to że kilka razy Ci nie wyszło nie
oznacza niepowodzenia. Tym razem Ci się uda, więc bierz się do roboty!

Tak, wiem że mam już ich wiele, może Ci się wydawać, że Twojego nie
potrzebuje… Jesteś jednak w błędzie, gdyż Twój przyda mi się tak samo
jak tamte. – Po czym odebrał mężczyźnie ostatniego Dolara.

John Mardok – mężczyzna nie mającego w swym wyglądzie nic, co mogło by zapaść w pamięć, przynajmniej na pierwsze spojrzenie. Wygląda na ok 33, może 35 lat. Średniego wzrostu – ok. 177 cm, chudej, raczej dobrze zbudowanej i wyprostowanej, można rzec dumnej postury. Włosy czarne, krótkie, obcięte na jeżyka, wychodząc często nażelowane. Nie posiada zarostu, brwi zgrywają się z kolorem jego włosów, nie są gęste, nos nieduży. Oczy ma koloru delikatnego niebieskiego wchodzącego w szary. Dłonie twarde, o wyraźnie widocznych żyłach, ale paznokcie krótko przycięte, zadbane. Na małym palcu prawej dłoni ma założony sygnet. Zazwyczaj ma przy sobie srebrną laskę, w kieszeni srebrną papierośnicę, oraz srebrny zegarek przypięty do szlufki i noszony w kieszeni spodni.

Czytaj całość »

Nie mam zamiaru ciebie osądzać, nie mam zamiaru też
z tobą gadać. Wsiadaj do samochodu i nawet nie próbuj
uciekać, bo i tak cię dorwę i nie będę już tak miły.
No, szybciej, Książę nie będzie na ciebie czekał!

Stiven jest średniego wzrostu, nieco otyły i niezgrabny.
Ubiera się w poszarzały garnitur który ukryty jest pod
obszernym prochowcem. Charakterystycznym „rekwizytem”
szeryfa jest cygaro, które nieustannie i powoli żarzy się
wśród kłębów dymu, unoszącego się wokół jego twarzy.
 
 
Co jeszcze wiadomo o szeryfie?

Czytaj całość »