Wampir Requiem

Aleister Crowley, Książę, Przewodniczący Rady Prezydium, Regent i Pryskus klanu Mekhet – przybył do Chicago w 1858 roku. Swoją zawrotną karierę polityczną w świecie spokrewnionych, zawdzięcza nietypowej, wręcz ponad naturalnej zdolności dobierania zarówno sojuszników jak i wrogów.

Miejska legenda głosi, że to właśnie on przekonał Williama Thomsona do stanięcia po z góry, jak się wtedy zdawało – przegranej stronie Księcia Markusa, który to już resztkami sił w 1871 roku, stawiał opór Lordowi Albertowi von Grandowi.
Uznano go wtedy niemal za szaleńca – w czasie gdy poplecznicy Markusa Nosferaty chowali się w przerażeniu przed gniewem przyszłego Księcia von Granda, Crowley pierwszy i zarazem ostatni raz w znanej nam historii, sięgnął po miecz.

Ten zuchwały czyn zwrócił oczy całego Chicago na tego jak się zdawało do tej pory, niepozornego Mekheta, który to w niespełna trzy tygodnie wyrósł ze zwykłego obywatela do rangi trzeciego Regenta Domeny Chicago.

Czytaj całość »

Regent – najwyższy dostojnik danej domeny w pokrętnej hierarchii spokrewnionych.

W Chicago jest osiem domen, wszystkie mają swoich regentów.
Każdy z nich w swojej domenie ma władzę, która równa jest wpływom niemal samego księcia.

Co to znaczy, być regentem?
Bycie nim, niesie ze sobą niemal nieograniczoną władzę.
Niemal nieograniczone wpływy.
Niemal nieprzebrane rzesze spokrewnionych, wydawało by się, że gotowych skoczyć za nim w ogień.
Niemal…

Każdy regent Domeny Chicago podlega bezpośrednio Radzie Prezydium, jak i samemu księciu.
To oni starają się go kontrolować, tylko przed nimi regenci muszą chylić swe czoła.
Tylko przez nich ustalonych praw, regenci muszą przestrzegać.

Cóż, jednak zazwyczaj jest tak, że regent zasiada i w tej wpływowej loży, rządzącej twardą ręką Domeną Chicago.

Czy więc jest coś, co może regenta tak na prawdę ograniczać?

Czytaj całość »

Jakob Smith został przeistoczony przez Philipa Maldonato w 1894 roku.
W przeciwieństwie do swojego ojca, Smith nie związał się ze zgromadzeniem Invictus, zamiast tego zrobił burzliwą karierę w Lancea Sanctum, gdzie dość szybko stał się kapłanem sekty, niemal natychmiast po tajemniczym zniknięciu swojego poprzednika – Hrabiego Ludwika de Tours.

W dniu dzisiejszym Jakob jest właścicielem kliniki „Eskulap”, którą to prowadzi ze swoim przemienionym w 1984 roku synem, Ethan’em Tiney’em.

Sam Smith jest wysokim, szczupłym mężczyzną, noszącym się niemal identycznie jak za swego ludzkiego życia.
Jego długie włosy o kolorze przedojrzałego zboża, bez skrępowania opadają mu na ramiona a czarna bródka jak i wąsy, zawsze są dokładnie przystrzyżone.

Czytaj całość »

Pierpont McGinn przybył do Chicago w 1857 roku.
W 1930 r. został mianowany przez Księcia Chicago Markusa Nosferatę, opiekunem pierwszego Wielkiego Elizjum – Adler Planetarium, stanowisko to piastuje do dnia dzisiejszego.

Właściwie nie wiadomo, dlaczego ani skąd konkretnie przybył McGinn do Chicago.
Trudno by było też dziś ustalić, czym zasłużył sobie na zaszczyt bycia Mistrzem Wielkiego Elizjum.
Być może, był to jedynie kaprys Księcia Markusa lub jak głoszą niektóre z plotek, ktoś niezwykle wpływowy i nie mniej dziś anonimowy, wstawił się za nim.
Pierpont McGinn wydaje się być szkockiego pochodzenia. W kuluarach krążą plotki, że jego śmiertelni rodzice byli uchodźcami czy też kolonistami, którzy przybyli wraz z anglikami do ameryki.
Odpowiedź na pytanie kto, gdzie i kiedy przemienił McGinna, pozostaje jednak kolejną nieodkrytą kartą, starannie skrywaną przez tego spokrewnionego. Bez wątpienia historia Pierponta, pozostaje jedną z największych zagadek Chicagowskiego świata nocy.

Czytaj całość »

Caitlin Meadows przybyła do Chicago w 1861 roku.
Czasami można usłyszeć plotki, że Meadows właściwie uciekła z Meksyku, szukając schronienia w domenie Markusa Nosferata.
Kogo się konkretnie obawiała, skąd przybyła i ile w tym wszystkim prawdy – nie wiadomo.

Meadows ubiera się w dość nietypowym stylu, który mógłby wzbudzić ironiczne uśmieszki lub kpiny, gdyby nie fakt, że jej zazwyczaj dosięgający celu, prawy sierpowy na prawdę potrafi zaboleć…
A gdyby tego było mało, Caitlin zdaje się nie rozstawać ze swoją szpicrutą – wampirzyca lubi swoją szpicrutę, przy niejednej okazji wyjaśniła za jej pomocą wiele spornych kwestii…

Jej czerwono – czarny strój, wysokie oficerskie buty, radziecka czapka i niemiecki krzyż rzeszy, stanowią niecodzienny i kontrastujący się widok oraz do dnia dzisiejszego nieodgadnioną zagadkę – co połączenie tych symboli ma oznaczać, co brujaszka chce nimi wyrazić?!

Bez wątpienia Meadows jest zawistna jak diabli, jeśli raz jej podpadniesz – nie spocznie dopóki się na tobie nie odegra.
Choćby miała ze swoją wendettą czekać długie lata, nie zrezygnuje z niej. Ten mały fakt sprawia, że jest niewiele osób które chciały by narazić się tej wpływowej spokrewnionej, bez posiadania ku temu na prawdę poważnego powodu.
A gdyby i tego było mało, wiadomym jest, że Caitlin niezwykle wytrwale dąży do zrealizowania swoich planów, nie zatrzymując się przed żadnymi przeszkodami. Wydaje się, że nic nie jest w stanie zawrócić jej z raz obranej drogi.
Chodzą plotki, że Meadows jest tak konsekwentna w swoich postanowieniach, że nigdy nie wycofuje się z raz podjętej decyzji, nawet jeśli była by ona oczywistym błędem czy nawet ocierała się o szaleństwo.

Czytaj całość »

Gdyby mijała cię na ulicy, nie przeszedłbyś obok niej pozostając obojętnym.
Odwróciłbyś się, nieprzerwanie podążając za jej postacią swoim zafascynowanym wzrokiem a opamiętał byś się, dopiero w chwili w której Petera zniknęła by ci z oczu…

Lebaux przybyła do Chicago w 1864 roku.
Nie dysponowała wtedy żadnymi wpływami czy znajomościami. Jednak ten stan rzeczy uległ dość szybko zmianie i w 1887 roku założyła Kancelarie Radców Prawnych „Lebaux”, którą to prowadzi do dnia dzisiejszego.
Kancelaria Prawna „Lebaux” uchodzi za jedną z najznakomitszych w Chicago, pośród jej klientów często pojawiają się znane nazwiska – polityków, aktorów i majętnych biznesmenów.

Gdzieś pomiędzy walką o uznanie a sukcesem, zaistniał bliżej nieokreślony konflikt Petery z Lidią Kendal, trudno się doszukiwać jego przyczyny, niemniej plotki głoszą, że iskrą niezgody była zazdrość, zaś kolejne opowieści w kuluarach elizjów wspominają o jakimś mężczyźnie. Ile w tym wszystkim jest prawdy – nie wiadomo.

Czytaj całość »