Wampir Requiem

Miguel Rodrigez jest drugim synem Carlosa Rodrigeza oraz bratem szefa „Brzytw” Diego Rodrigeza. Miguel został przemieniony i przyjęty do grona członków rodziny Rodrigez w 1948 roku.

Miguel słynie ze swej porywczości i uzależnienia od hazardu.
Chodzą plotki, że przegrał w grze w karty z Pitem „Stalową Pięścią” swój motocykl, po czym wszczął bójkę, która zakończyła się nokautującym ciosem, zadanym przez „Stalową Pięść”.

Miguel po śmierci swego brata został przywódcą „Brzytw” i słynie w nim z lubowania się w częstych demonstracjach swojej siły, której zresztą mu nie brakuje.
Pełni też rolę „sędziego” lub jak kto woli rozjemcy, Rodrigez wydaje się być zawsze w swoich osądach bezstronny i sprawiedliwy, przez co zapracował sobie na szacunek wśród współbraci.

Czytaj całość »

Zgładzony na „Polu martwej trawy” przez Jean-Claude Duvalier’a.

Diego Rodrigez jest pierwszym synem Carlosa Rodrigeza, został przeistoczony w 1947 roku.
Po śmierci Carlosa z rąk Nosferatów w 1971 roku, Diego objął przywództwo nad gangiem „Brzytwy”, które to sprawuje do dnia dzisiejszego.

Carlos Rodrigez brał czynny udział w Drugiej Wojnie Sekt, walcząc po stronie Pryskusa Gangrel Lotara, przeciw Księciu Markusowi Nosferacie.
Zginął z rąk współklanowców księcia w ostatnich dniach wojny, osierocając dwójkę synów – Diega i Miguela.
Rodzina Rodrigez ma swoje korzenie wśród słynnych rodów meksykańskich Brujah’ów, dzięki czemu cieszy się dużym poważaniem nawet pośród członków klanu Gangrel.

Diego jako szef gangu zasłynął ze swej brutalności, bez wątpienia nie ma zamiaru powtarzać błędów swojego ojca i stara się zbudować wokół siebie ścianę strachu, zniechęcając tym samym do odwetu swoich ewentualnych oponentów.

Czytaj całość »

Caitlin Meadows przybyła do Chicago w 1861 roku.
Czasami można usłyszeć plotki, że Meadows właściwie uciekła z Meksyku, szukając schronienia w domenie Markusa Nosferata.
Kogo się konkretnie obawiała, skąd przybyła i ile w tym wszystkim prawdy – nie wiadomo.

Meadows ubiera się w dość nietypowym stylu, który mógłby wzbudzić ironiczne uśmieszki lub kpiny, gdyby nie fakt, że jej zazwyczaj dosięgający celu, prawy sierpowy na prawdę potrafi zaboleć…
A gdyby tego było mało, Caitlin zdaje się nie rozstawać ze swoją szpicrutą – wampirzyca lubi swoją szpicrutę, przy niejednej okazji wyjaśniła za jej pomocą wiele spornych kwestii…

Jej czerwono – czarny strój, wysokie oficerskie buty, radziecka czapka i niemiecki krzyż rzeszy, stanowią niecodzienny i kontrastujący się widok oraz do dnia dzisiejszego nieodgadnioną zagadkę – co połączenie tych symboli ma oznaczać, co brujaszka chce nimi wyrazić?!

Bez wątpienia Meadows jest zawistna jak diabli, jeśli raz jej podpadniesz – nie spocznie dopóki się na tobie nie odegra.
Choćby miała ze swoją wendettą czekać długie lata, nie zrezygnuje z niej. Ten mały fakt sprawia, że jest niewiele osób które chciały by narazić się tej wpływowej spokrewnionej, bez posiadania ku temu na prawdę poważnego powodu.
A gdyby i tego było mało, wiadomym jest, że Caitlin niezwykle wytrwale dąży do zrealizowania swoich planów, nie zatrzymując się przed żadnymi przeszkodami. Wydaje się, że nic nie jest w stanie zawrócić jej z raz obranej drogi.
Chodzą plotki, że Meadows jest tak konsekwentna w swoich postanowieniach, że nigdy nie wycofuje się z raz podjętej decyzji, nawet jeśli była by ona oczywistym błędem czy nawet ocierała się o szaleństwo.

Czytaj całość »

Pit „Stalowa Pięść” jest przywódcą gangu „Czerwone Diabły” oraz opiekunem elizjum, które znajduje się w siedzibie jego gangu. Symbolem jego grupy jest biała czaszka na szkarłatnym polu.

Pit pojawił się w Chicago w późnych latach 60-dziesiątych. Niemalże od razu powołał do istnienia swój gang, który zasłynął z niezwykłej brawury i determinacji swoich członków. Dosyć szybko Pit zyskał status Opiekuna Elizjum, który to nadała mu Victoria Palermo.

„Stalowa Pięść”?
Jak niosą wieści, nie znalazł się jeszcze nikt kto by przetrzymał cios Pita, nie odpływając po nim w świat błogiej nieświadomości.
Jak niosą inne plotki, przydomek ten Pit zyskał gruchocząc szczękę Miguel’a Rodrigez’a, odsyłając jego samego na półtorej miesięczną „drzemkę”. Kto wie, może właśnie to jest przyczyną tego, że „Czerwone Diabły” i „Brzytwy” nie darzą się miłością…

Czytaj całość »